عملیات مشعل، 80 سال بعد

صادره به تاریخ، صادره در تاریخ، تاریخ صدور:

در 8 نوامبر 1942، متفقین غربی عملیات مشعل را آغاز کردند و در مراکش و الجزایر تحت کنترل ویشی فرود آمدند تا جبهه دوم را در جنگ جهانی دوم باز کنند. مشعل یک عملیات متناقض بود: متفقین در کمتر از یک هفته پیروز شدند، اما تلفات نسبتاً زیاد بود زیرا این عملیات درس‌های سختی را در پیش از فرود D-Day 18 ماه بعد ارائه داد.

سرباز فرانسوی لوئیس لاپلاس شوک نیروهای ویشی را با فرود متفقین توصیف کرد. “یکدفعه آژیرها خاموش شدند. این اولین بار بود که آنها را در شمال آفریقا می شنیدم. «چند دقیقه بعد، هواپیمای را دیدیم که در ارتفاع پایین بر فراز آب پرواز می کرد و پرده ای از دود را بیرون می انداخت. و بعد متوجه شدم که او آمریکایی است.

انگلیسی ها و آمریکایی ها از چند ماه قبل تصمیم به این عملیات گرفته بودند. حمایت وینستون چرچیل از فرود در شمال آفریقا بر شک و تردید گسترده در واشنگتن پیروز شد. فرانکلین دی. روزولت پذیرای چشم انداز استراتژیک چرچیل بود که بر کارکنان نظامی او چیره شد.

ریچارد اوری، استاد تاریخ در دانشگاه اکستر و نویسنده چندین کتاب در مورد جنگ جهانی دوم، خاطرنشان کرد: روزولت از نیروهای آمریکایی می خواست که در یک عملیات بزرگ در نبرد با آلمان نازی شرکت کنند “تا سر و صدای مردم را در خانه برای اقدام خفه کنند”. چرا متفقین پیروز شدند. اوری ادامه داد: رئیس جمهور ایالات متحده “همچنین از وابستگی فزاینده آمریکا به نفت خاورمیانه آگاه بود و تورچ راهی برای ایجاد جای پایی در منطقه ای نزدیک به نفت خواهد بود.”

مشعل بخشی از اوج مبارزات طولانی مدت شمال آفریقا بود – تئاتر غالب برای متحدان غربی در این مرحله از جنگ. بریتانیا یک سری پیروزی‌های چشمگیر بر ایتالیای فاشیست در صحرا به دست آورد، اما زمانی که آدولف هیتلر نیروهای آلمانی را به فرماندهی ژنرال اروین رومل برای نجات ایتالیایی‌ها مستقر کرد، مجبور به عقب‌نشینی شد.

سپس مشعل درست قبل از تکمیل پیروزی قابل توجه بریتانیا در نبرد العلمین در مصر در 11 نوامبر، زمانی که نیروهای فیلد مارشال برنارد مونتگومری سپاه آفریقای رومل را شکست دادند – که نقطه عطفی برای متفقین غربی در برابر آلمان نازی بود – اعدام شد.

نیروهای بریتانیایی در عملیات مشعل، نوامبر 1942، در ساحل نزدیک شهر اوران الجزایر فرود آمدند.
نیروهای بریتانیایی در عملیات مشعل، نوامبر 1942، در ساحل نزدیک شهر اوران الجزایر فرود آمدند. © موزه جنگ امپراتوری، ویکی‌مدیا کامانز خلاق

متفقین برای انجام فرودها، هر چند کوچک، به مقاومت محلی متکی بودند. در الجزایر، آنها توانستند به گروهی حدود 400 نفری تکیه کنند مقاوم ها که پس از سقوط فرانسه در مه 1940 شکل گرفت. فرانسوی پید نوآر در الجزایر عمدتاً در آن زمان از ویشی حمایت می کرد. اکثریت قریب به اتفاق گروه مقاومت، یهودیان جوانی بودند که از اقدامات ضدیهودی رژیم ویشی وحشت زده بودند. خوزه ابولکر، دانشجوی پزشکی، که رهبر این شبکه در الجزیره شد، در میان آنها بود.

“جنگ بسیار سخت”

ترامور کومنور، مورخ فرانسوی، نویسنده این کتاب، گفت، با کمک های قوی از مبارز سلطنت طلب مقاومت، هانری دآستیه د لا ویجری، آنها “اطلاعات تاکتیکی برای آسان تر کردن فرود انگلیسی-آمریکایی دادند.” 8 نوامبر 1942، مقاومت متفقین و فرود در شمال آفریقا (“8 نوامبر 1942: مقاومت و فرود متفقین در شمال آفریقا”).

مشعل یک اقدام منطقی عظیم بود، با حدود 107000 سرباز متفقین (84000 آمریکایی و 23000 انگلیسی) و همچنین 110 کشتی ترابری. فرماندهی عالی نه سایت فرود در سواحل شمال آفریقا را انتخاب کرد. شش در مراکش و سه در الجزایر.

در الجزیره، آن مقاومت حدود 400 نفر باعث شد تا نیروهای ویشی از عملیات خارج شوند. آنها مراکز اداری و نظامی استراتژیک در شهر الجزایر را تصرف کردند و رهبران اصلی نظامی، از جمله دریاسالار فرانسوا دارلان – شخصیت بسیار مهمی که قبلاً شماره دو مارشال فیلیپ پتن، رهبر ویشی، و در آن زمان فرمانده کل بود، دستگیر کردند. از ارتش ویشی فرانسه – و ژنرال آلفونس جوین، فرمانده کل نیروهای ویشی در شمال آفریقا.

اما در جاهای دیگر اوضاع برای متفقین بسیار دشوارتر بود. علیرغم اینکه مقاومت فرماندهی عالی ویشی را بیرون آورد، نزدیک به 500 سرباز آمریکایی و انگلیسی کشته شدند.

Quemeneur مشاهده کرد: “نبرد بسیار سخت بود.” افسران ویشی از اطلاعاتی در مورد برنامه فرود در اوران بهره بردند. مورخ فرانسوی گفت: در مراکش و شهر اوران در سواحل الجزایر، به نیروهای ویشی ” دستور جنگ داده شد – و آنها انجام دادند.” ویشی با مبارزه مستقیم با متفقین، هرگونه ابهام در مورد موضع طرفدار نازی خود را از بین برد.

«مشعل عملیات بسیار ناموفقی بود که با عجله آماده شد [inexperienced] اوری گفت: نیروهای آمریکایی و تجهیزات بسیار کم. “موفقیت به پیشرفت مونتگومری در این زمینه بستگی داشت […] بیابان و کمک فرماندهان نیروی هوایی بریتانیا در استفاده ترکیبی و موثر از نیروی هوایی. در پایان، نیروهای آلمانی و ایتالیایی توسط نیروی دریایی و هوایی بریتانیا در دریای مدیترانه سفید شدند و نیروهای محور در تونس محاصره شدند. با این وجود، برای آمریکایی‌ها این یک منحنی یادگیری طولانی بود، بدون هیچ تجربه واقعی برای ادامه.»

پنج روز پس از پیروزی نیروهای مونتگومری بر رومل در مصر، متفقین در 16 نوامبر مخالفان خود را در مراکش و الجزایر شکست دادند.

آلمانی ها با اشغال کل فرانسه در 11 نوامبر به فرودها پاسخ دادند، نه فقط خط ساحلی شمال و اقیانوس اطلس. به اصطلاح منطقه آزاد در جنوب که توسط ویشی اداره می شد، دیگر وجود نداشت. سپس در 22 نوامبر، متفقین موفقیت خود را در عملیات مشعل با امضای توافقنامه همکاری سیاسی و نظامی با دارلان در حالی که او طرف را تغییر داد، تثبیت کردند.

عملیات مشعل علاوه بر تحقیر ویشی، منجر به لشکرکشی موفق متفقین غربی به ایتالیا شد که با فرود در سیسیل در سال 1943 آغاز شد. کومنور مشاهده کرد.

ژان ماری گیون، مورخ فرانسوی، گفت: اما برخلاف پیروزی شوروی در استالینگراد و پیروزی بریتانیا در العلامین، مشعل آنقدر مهم نبود که «لحظه محوری» در مبارزه با آلمان نازی باشد.

در نهایت، ضربه قاطع متفقین غربی به آلمان نازی از فرود در روز D در سال 1944 وارد شد. اوری می‌گوید: «تنها راهی که می‌توان به پیروزی در غرب دست یافت، حمله از بریتانیا و پیروزی در نبرد آتلانتیک بود. مشعل کمک بسیار کمی به این امر کرد، مگر اینکه نشان دهد که دکترین جنگ آبی خاکی چقدر ناقص است و نیاز به ارائه پیشرفت‌های بسیار عالی است.»

Emerson Brooks

گورو تلویزیون. حل کننده مشکل علاقه مندان به وب. ماون مسافرتی بی عذرخواهی تنظیم کننده.

تماس با ما