اردنی ها با چالش های متعددی از جمله رشد اقتصادی آهسته، بیکاری بالای جوانان، کمبود آب و افزایش هزینه های زندگی دست و پنجه نرم می کنند.
اردن با 63 درصد جمعیت زیر 30 سال، یکی از جوان ترین جمعیت جهان را دارد و مشارکت و بسیج جوانان برای یافتن راه حل هایی برای ناامنی غذایی بسیار مهم است.
به همین دلیل است که صندوق کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف) و برنامه جهانی غذا (WFP) برنامه نوآوری جوانان در امنیت غذایی را راه اندازی کردند که در آن گروهی از جوانان اردنی، بین 18 تا 26 سال، طیف وسیعی از ایده ها را ارائه کردند. مشکل زباله های جامد، بازیافت پوست میوه و سبزیجات.
به عنوان بخشی از این پروژه، شرکت کنندگان در مورد پیامدهای ناامنی غذایی، فرصت ها و چالش های مرتبط با امنیت غذایی، نقش فناوری در شکل دادن به آینده غذا و استراتژی هایی برای تغییر زنجیره غذایی سنتی آموزش هایی دریافت کردند.
![آیا کرایک، شرکت کننده در پروژه نوآوری جوانان WFP/یونیسف در اردن. آیا کرایک، شرکت کننده در پروژه نوآوری جوانان WFP/یونیسف در اردن.](https://reza0088.ir/reza0088files/2024/08/جوانان-اردنی-برای-مقابله-با-ناامنی-غذایی-نوآوری-می-کنند_edited.webp)
آیا کرایک، شرکت کننده در پروژه نوآوری جوانان WFP/یونیسف در اردن.
احیای خاک
ایا کریک، دانشجوی معماری در امان یکی از این نوآوران جوان است. خانم. کریک و تیم او موفق شدند ضایعات مزرعه را به کودهای آلی غنی از مواد مغذی تبدیل کنند، خاک را احیا کنند و کشاورزان را تشویق به اجتناب از استفاده از کودهای شیمیایی کنند.
“ایده نوآوری من با هدف افزایش ایمنی گیاهان در برابر بیماری ها و کمک به خاک برای حفظ آب به میزان زیادی است که باعث کاهش مقدار آب آبیاری مورد نیاز می شود. یک روش مدرن برای تصفیه زباله و بدون تولید گازهای گلخانه ای». او توضیح می دهد. “ما پروژه خود را در ابتدای همه گیری شروع کردیم. با قرنطینه ها، ما به ایده هایی فکر کردیم که در مورد غذا به خودکفایی دست پیدا کنیم.»
او می افزاید: «عمان، پایتخت اردن، شهری بسیار شلوغ است و هیچ فضایی برای کشاورزی وجود ندارد». «علاوه بر این، همه مردم به دلیل عدم آگاهی و گرانی به غذاهای سالم و ارگانیک علاقه ندارند. بنابراین، ما مصمم شدیم تا آگاهی را در مورد اهمیت و فواید مواد غذایی ارگانیک افزایش دهیم.
“من به جایی که امروز به آن رسیدم افتخار می کنم. ما در شرف راه اندازی اولین مزرعه با تولید چندگانه و تحت رهبری زنان در اردن هستیم.” کریک ما، جوانان، باید خارج از چارچوب فکر کنیم و ایدههای جدیدی در رابطه با پایداری محیط زیست ارائه کنیم.»
![علا الحجازین و نورهان القرابلی، شرکت کنندگان در یک پروژه نوآوری جوانان توسط یونیسف/WFP در اردن. علا الحجازین و نورهان القرابلی، شرکت کنندگان در یک پروژه نوآوری جوانان توسط یونیسف/WFP در اردن.](https://reza0088.ir/reza0088files/2024/08/1669338098_132_جوانان-اردنی-برای-مقابله-با-ناامنی-غذایی-نوآوری-می-کنند_edited.webp)
علا الحجازین و نورهان القرابلی، شرکت کنندگان در یک پروژه نوآوری جوانان توسط یونیسف/WFP در اردن.
گیاهان خود تغذیه
علا الحجازین فارغ التحصیل رشته بانکداری و مالی و نورهان الغرابلی دانشجوی هوش تجاری استارتاپی را راه اندازی کردند که با استفاده از نوع جدیدی از هیدروژل، گیاهان خودآبیاری و خود تغذیه تولید می کند، متشکل از پلیمرهای خود جاذب، که می تواند رطوبت موجود در هوا را به تبدیل کند. آب خالص.
علا می گوید: «هدف ما پول درآوردن نیست، بلکه تأثیر گذاشتن و تغییر زندگی مردم است. تغییرات آب و هوایی تأثیر مستقیمی بر امنیت غذایی، هوایی که تنفس می کنیم و آبی که می نوشیم دارد. همه ما باید اقدام کنیم.
«گام بعدی ما تبدیل این ایده به واقعیت است. و ما در حال بررسی بیشتر مشاغل زیست محیطی هستیم. محیط زیست ما یک منبع عالی است و ما می توانیم به طور پایدار از آن استفاده کنیم.”
![علا تالجی، شرکت کننده در پروژه نوآوری جوانان WFP/یونیسف در اردن. علا تالجی، شرکت کننده در پروژه نوآوری جوانان WFP/یونیسف در اردن.](https://reza0088.ir/reza0088files/2024/08/1669338098_957_جوانان-اردنی-برای-مقابله-با-ناامنی-غذایی-نوآوری-می-کنند_edited.webp)
علا تالجی، شرکت کننده در پروژه نوآوری جوانان WFP/یونیسف در اردن.
از پوست گرفته تا پلیمر
مهندس کشاورزی علا تالجی در آموزش نوآوری شرکت کرد. هر پروژه شامل بازیافت پوست میوه ها و سبزیجات برای تولید یک پلیمر شیمیایی است که 99 درصد فلزات سنگین را از آب حذف می کند.
“من یک مهندس کشاورزی هستم و متخصص در تصفیه آب هستم. من در سال دوم دانشگاه به این ایده رسیدم. من در کلاسی به نام آلاینده های شیمیایی محیطی شرکت کردم که ما را با خطراتی که آلاینده ها برای سلامتی ما ایجاد می کنند آشنا کردم و کلاس دیگری به نام درمان آب آشامیدنی که استاد ما مدام به ما می گفت که چگونه از آب حاوی فلزات سنگین نمی توان برای مصارف آشامیدنی استفاده کرد.
بنابراین، به منابع آبی زیادی فکر کردم که متأسفانه نمیتوانیم از آنها استفاده کنیم و شروع به کار روی یک پلیمر شیمیایی که ارگانیک و ایمن است، کردم. تالجی.