CNN
–
با نام خانوادگی او می توان گفت که دیوید کانن برای حرفه ای در پشت لنز مقدر شده بود.
پس از دریافت جایزه یک عمر دستاورد هنری PGA آمریکا در عکاسی خبری، این مرد 67 ساله به دلیل “تسلط فنی و مهارت هنری” مورد ستایش قرار گرفت.
با این حال، در حالی که اولین دوربین حرفهای او Canon بود، سفر این مرد انگلیسی برای تبدیل شدن به یکی از برترین عکاسان ورزشی جهان چیزی جز سرنوشتسازی بود: او حتی هرگز آموزش رسمی ندید.
کانن که در ساسکس متولد شد، در جوانی یک گلف باز با استعداد بود و از یک معلول برخوردار بود. او در مسابقات قهرمانی گلف جوانان بریتانیا در سال 1974 در مسابقات آماتوری شرکت کرد و به مقام هشتم رسید و در مسابقات سال بعد در کنار نیک فالدو جوان بازی کرد.
اما به اشتراک گذاشتن راهها با برنده ششبار اصلی آینده، امیدهایی را که کانن به حرفهای بازی داشت، از بین برد.
“وقتی با او بازی کردم [Faldo]او به CNN Sport گفت: “اوه، من حتی در یک لیگ نیستم.” “او فقط چیز دیگری بود.”
![(LR) گلف بازان انگلیسی تونی جکلین و نیک فالدو با کانن روی پل سویلکان پیش از یکصد و چهل و چهارمین مسابقات قهرمانی آزاد در سنت اندروز اسکاتلند در سال 2015 عکس می گیرند.](https://reza0088.ir/reza0088files/2024/08/دیوید-کانن-ظهور-یک-عکاس-افسانه-ای-گلف_edited.webp)
کانن که به شغلی نیاز داشت تا کمبود پاداش مالی در گلف آماتور را پوشش دهد، در یک شرکت ورق نایلونی کار می کرد، اما پس از چهار سال در آرزوی تغییر سرعت بود. هنگامی که یک مکالمه بداهه با دوست خانوادگی نویل چادویک، عکاس سرویس خبری لستر، فرصتی را برای فیلمبرداری از برخی رویدادهای ورزشی محلی ارائه داد، کانن همه چیز را در جریان قرار داد.
بلافاصله پس از اینکه در نوامبر 1979 در یک استادیوم راگبی برای مسابقه تور نیوزلند در نوامبر 1979 نشسته بود، اتومبیل خود را برای تأمین هزینه یک لنز تله فوتو کوچک و یک دوربین – طبیعتاً Canon AE-1 – فروخت.
داستان مرتبط: اسطوره گلف تام واتسون اوپن کلاسیک خود در سنت اندروز را به یاد می آورد
این جوان 24 ساله تنها با دو نکته مسلح بود که از آن زمان به عنوان اساس کار او عمل کرده است: “روی چشم ها تمرکز کنید و کادر را پر کنید.”
“من خاموش بودم، همین بود. کانن گفت لامپ روشن شد. “بازی گلف ناگهان در یک صندلی عقب بزرگ قرار گرفت و هر دقیقه اضافی که داشتم با پول اضافی دوربین می خریدم، عکس می گرفتم، به بازی می رفتم.”
در سال 1983، با پوشش دادن همه چیز از بازی های مشترک المنافع در استرالیا گرفته تا مسابقات مقدماتی جام جهانی فوتبال در هندوراس، به آژانس معتبر عکاسی AllSport پیوست. اگرچه Cannon در سال 1998 توسط Getty Images خریداری شد، اما از آن زمان تاکنون به طور موثر در آنجا کار کرده است و در گلف تخصص دارد تا به سرعت به یکی از شناخته شده ترین نام ها در این زمینه تبدیل شود.
او گفت: “من هر دقیقه از آن را دوست داشتم” و مطمئناً دقایق زیادی برای دوست داشتن وجود داشته است.
کانن بیش از 700 رویداد و تقریبا 200 رشته اصلی مردان و زنان را پوشش داده است، طبق مصاحبه با رایدر کاپ، رویداد دوسالانه ای که او 17 بار در آن کار کرده است.
تخمینهای جالب کانن از آمار حرفهایاش: 3.4 میلیون فریم عکسبرداری، 2.6 میلیون مایل پرواز، 115 کشور بازدید شده، 5000 شب خوابیدن در هتلها و 13000 مایل زمینهای گلف پیاده روی.
![شلیک کانن به نماد آرژانتینی دیگو مارادونا در جام جهانی فوتبال 1986.](https://reza0088.ir/reza0088files/2024/08/1682778987_78_دیوید-کانن-ظهور-یک-عکاس-افسانه-ای-گلف_edited.webp)
با این حال کانن اصرار دارد که این یک تعهد ضروری است. در حالی که ورزش هایی مانند فوتبال به عکاسان – حداقل – این فرصت را می دهد که تقریباً در هر مسابقه جشن بگیرند، طبیعت کمتر پویا گلف می تواند باعث انتخاب باریک شود.
او توضیح داد: “شما می توانید حداقل شش ماه – احتمالا دو سال – بدون گرفتن یک عکس نهایی فوق العاده بگذرانید.”
“گلف بسیار کند است. مردم نمی دانند که عکاسی از گلف چقدر فیزیکی است. شما می توانید 25000 قدم در روز راه بروید، و تنها چیزی که به دست می آورید، ضربات انفرادی از گلف بازان است که به توپ ضربه می زنند و اگر آنها همیشه در مسیرهای فایر وی باشند، چیز جالبی نیست.
خوشبختانه برای کانن، دوران حرفهای او با برخی از نمادینترین بازیکنان گلف، که بسیاری از آنها را شخصاً میشناسد، همزمان بوده است.
با حفظ ارتباط با فالدو، او با ارنی الز دوست خوبی شد و با گرگ نورمن – سه نفری با 12 پیروزی بزرگ – آشنا شد و در اوج قرن تایگر وودز در ردیف اول قرار گرفت.
داستان مرتبط: ستاره نوظهور گلف سوئدی امیدوار است که پیروزی تاریخ ساز نقطه عطفی برای بازی زنان باشد
او با عکاسی از روری مکایلروی و مت فیتزپاتریک، قهرمان تازه تاجگذاری شده US Open، از زمانی که آماتور بودند، لذت دنبال کردن سفرهای آنها از سطح پایه تا کسب برخی از بزرگترین عناوین گلف را داشت.
![کانن پس از پیروزی در اوپن در سال 2014 مک ایلروی را برای انجام وظایف رسانه ای به باشگاه رویال لیورپول اسکورت می کرد که این لحظه خودجوش را به ثمر رساند.](https://reza0088.ir/reza0088files/2024/08/دیوید-کانن-ظهور-یک-عکاس-افسانه-ای-گلف_edited.webp)
با این حال یک نام بالاتر از بقیه است: Seve Ballesteros. این ضرب المثل می گوید: «هرگز با قهرمانان خود ملاقات نکن»، اما کانن نه تنها از گرفتن بت ورزشی همیشگی خود لذت برد، بلکه به یک دوست صمیمی نیز تبدیل شد.
پرتره ای از اسپانیایی افسانه ای که در نزدیکی خانه اش در پدرنیا در سال 1996 گرفته شد، یکی از دوست داشتنی ترین عکس های کانن باقی مانده است. و عکسهای او از جشن نمادین پنجگانه قهرمان بزرگ در سنت. اندروز در مسیر قهرمانی در اوپن 1984 برخی از ماندگارترین تصاویر بالستروس است که در سال 2011 بر اثر سرطان مغز درگذشت.
کانن میگوید: «این احتمالاً تعیینکنندهترین تصویر دوران حرفهای من است. “در یک لحظه، آن مورد علاقه من است.”
![جشن نمادین Ballesteros در St. اندروز در سال 1984 توسط کانن دستگیر شد.](https://reza0088.ir/reza0088files/2024/08/1682778988_400_دیوید-کانن-ظهور-یک-عکاس-افسانه-ای-گلف_edited.webp)
زمانی که کانن آن عکس را گرفت، دوربین 36 نوردهی او تنها 25 عکس را برای انتخاب از کل سکانس به او داد. امروز، او پنج عکس دیگر برای انتخاب در یک ثانیه خواهد داشت. با این حال، در حالی که تکنولوژی به طور چشمگیری تغییر کرده است، اصول عکاسی ورزشی تغییر نکرده است.
![دیوید کانن با دوربین در 7 مارس 2017 در لندن ژست می گیرد.](https://reza0088.ir/reza0088files/2024/08/1682778988_821_دیوید-کانن-ظهور-یک-عکاس-افسانه-ای-گلف_edited.webp)
زمانی که کانن برای پسر گلف باز حرفه ای خود کریس، یکی از این قوانین راهنما را به یاد آورد.
کانن آخرین جمله خود را به یاد می آورد: «پدر، این چیزی است که باید یاد بگیری، یک قانون 10 ثانیه ای در گلف وجود دارد». ده ثانیه بعد از زدن ضربه، نمیتوانید آن را پس بگیرید، نمیتوانید کاری در مورد آن انجام دهید، باید آن را از ذهن خود دور کنید.
«این قانون در عکاسی دقیقاً به همین صورت عمل می کند. اگر آن را از دست دادید، نمی توانید برگردید و آن را دریافت کنید. اگر در یک رویداد ورزشی هستید، دیگر هرگز این اتفاق نخواهد افتاد. به نظر من این یک قانون کاملاً مفید است.»
![کانن لحظه ای را به تصویر می کشد که اسکاتی شفلر توپ خود را برای بردن Masters در آگوستا در آوریل غرق می کند.](https://reza0088.ir/reza0088files/2024/08/1682778988_351_دیوید-کانن-ظهور-یک-عکاس-افسانه-ای-گلف_edited.webp)
یکی از مهمترین مهارتهای کاردستی این است که پیشگیرانه یک داستان یا لحظه را حس کنید و برای آماده شدن بر اساس آن حرکت کنید. گفتن این کار در دورههایی که مایلها از فروی را در بر میگیرند، آسانتر از انجام آن است، با چند بازی که همزمان انجام میشوند، اما این توصیه میتواند پاداشهای بزرگی را ارائه دهد.
اینها به وفور توسط کانن در جام آلفرد دانهیل در سال 1999 از طریق شوت او به نماد بسکتبال مایکل جردن و گلف باز اسپانیایی سرجیو گارسیا در یک مسابقه پیاده روی در خیابان سنت. اندروز فارویز، که زمانی در گلف دایجست به عنوان “برترین عکس گلف تمام دوران” توصیف شد.
کانن با شنیدن صدای جردن و گارسیا که در اولین سه راهی همدیگر را تشویق میکنند، تصمیم گرفت بیرون بماند و این دو نفر را از سوراخ سوم ردیابی کند، نقطهای که عکاسان روزنامه – که تمایلی به پیادهروی بیشتر از باشگاه نداشتند – تصمیم گرفتند به داخل برگردند.
![گارسیا در یک مسابقه دوی سرعت در شانزدهمین جاده خیابان سنت، اردن را هدایت می کند. کورس قدیمی اندروز در طول مسابقات Pro-Am جام آلفرد دانهیل، 1999.](https://reza0088.ir/reza0088files/2024/08/1682778988_437_دیوید-کانن-ظهور-یک-عکاس-افسانه-ای-گلف_edited.webp)
کانن به یاد می آورد: «من شنیدم که جردن به گارسیا گفت: «دویدن می خواهی پسر؟»
“آن روز دنبال کردن آنها واقعاً سرگرم کننده بود و از آن لحظه به بعد، من همیشه چند صد متر جلوتر از آنها راه رفتم.”
این نوعی دانش است که کانن را برای بیش از چهار دهه در صدر زمینه کاری خود نگه داشته است. برای کسی که آموزش رسمی ندارد بد نیست.